Jankat – Daha Yeni Başlıyorum

Her gece bu kağıda kafiye dizip te şirketlerinize yaranamasam da
Ben siz değilim hiç üç kuruş için bu kağıdıma boş söz karalamam asla
On yedi yıldır savaştayım ben yaralarımla bunu kazanamasam da
Hiç bi zaman dön demedim kendime, şerefle ölürüm başaramasam da

Herkes benimle alay ediyodu bunu on beş yaşında düşlediğimde
Sonra suratları değişti bir bir taşlasalar bile düşmediğimde
Güçlenip te yürüdüm bu yolları dertleri sırtıma yüklediğimde
Şimdi susuyorum lakin kaçacaksınız aslan gibi kükrediğimde

Üflediğimde de sönecek ışıkları hapsolacaklar karanlığımda
Hissettiğimi de hissedecekler kapılar suratına kapandığında
Kaçacaklar bak daraldığında vakitleri, önümde bir sürü düşman
Karşımdakiler dost olacak bana bir gün bu savaşı kazandığımda

Bana göre değildi okulda dersler yapıyom o yüzden bildiğim boku
Yürüyorum hala bakmadan arkama son durağı ölüm gittiğim yolun
Gecenin kasveti çöktüğünde bana, düşlerim aklıma gelse de
Bazen duvarlar üstüme o kadar gelir ki sevdiklerimi de sildiğim olur

Depresanlar da fayda etmiyor kaygılar her gece çoğaldığından
Bana bok atanlar kıskanıyor beni her gün zirveye yol aldığımdan
Gülerken onlar, boş sokaklarda in cin benimle top attığında
Üzgünüm artık gülen ben olucam zincirlerinizi kopardığımda

Beni bana bırakın lanet olsun para gelecek diye size şaklaban olmam
Sahnenin önünde ot çeken herkes hapiste yatıp da alsa da oscar
İnan ki dönmem bu yoldan asla kaltaklara para saçsa da onlar
Mikrofon hala elimde benim, bu yavşaklara daha pastada yok pay